2007/Aug/14

การตัดสินใจครั้งใหญ่มาถึงอีกเเล้ว

...

กว่าจะได้ใช้ชีวิตกับใครสักคนในฐานะ "รัก" มันยากนะ

แล้วทำไมการสูญเสียถึงมาเยือนเร็วขนาดนี้กัน

มันยืนจ่อรอคิวเข้ามาทักทายอยู่เนืองๆ

7 เมษายนปีที่แล้ว...

ฉันกลายเเป็นคู่ชีวิตของผู้ชายธรรมดาๆคนนึง

เราใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

และผ่านเรื่องราวร้ายๆมาด้วยกัน

จนทำให้ฉันมั่นใจว่าคนนี้แหล่ะ คือ คนที่ฉันเลือก

เราเริ่มกลายเป็นส่วนนึงของกันและกัน

ฉันอาจดูใจร้อน ขี้โวยวาย

ส่วนเธอก็ดูเงียบ นิ่ง และฟิวขาดในบางครั้ง

แต่เราก็ยอมรับกันเเละกันเรื่อยมา

จนวันนึง...

วันที่เธอบอกว่า "เธอต้องไป"

ถ้าไปเพราะมีใครคนใหม่ฉันคงทำใจได้ง่ายกว่านี้

ฉันคงตัดใจตัดเเค้ และตัดขาดได้อย่างไม่ยากเย็น

แต่นี่เธอไปเพราะเธอต้องการไปในอีกที่

ที่ซึ่งฉันจะเอื้อมไปไม่ถึงเธอ

"เธออยากไปบวช"

ทั้งๆที่เคยสัญญาว่าจะอยู่กับฉัน

และจะไม่ไป ถ้าฉันไม่ยินยอม

เธอเป็นคนบอกเองว่าจะไม่จากฉัน เธอจะดูเเลฉัน

แต่วันนี้มันไม่ใช่...

เธอบอกฉันได้ยังไงกันว่าเป็นเพราะฉันดีเธอถึงลำบากใจ

รึเธออยากให้ฉันเลว

เเอจะได้ไม่ดูเเย่ หากว่าเธอจะไปจริงๆ

ตอนนี้เธอบอกว่าเธอจะไม่ไป

แต่มันก็เป็นแบบนี้หลายครั้งเเล้ว

ฉันอยากให้เธอคิด ไม่อยากให้เธอสับสน

แล้วเราก็ใช้ชีวติกันเหมือนเดิม

เอาธรรมะมาใช้ในชีวิต

แต่อย่าตัดอีก 1 ชีวิต เพื่อไปอยู่กับธรรมะเลย

เพราะฉันอาจจะทนไม่ไหว แล้วขาดใจ

ซึ่งตอนนี้ฉันก็กำลังสู้กับมันอย่างสุดแรง

"ฉันรักเธอ และเธอก็รักฉัน ...แล้วทำไมเราจะอยู่ด้ววยกันไม่ได้ล่ะ"

Comment

Comment:

Tweet


ไม่แสดงความคิดเห็นได้ไหมเนี่ย
แง่วๆๆ นู๋คงช่วยตัดสินใจไม่ได้นะคะพี่นุช แต่แวะมาเป็นกะลังใจให้ละกันค่ะ สู้ๆๆๆๆ ทุกปัญหาย่อมต้องมีทางออกเสมอ
#1 by nonmai At 2007-08-14 18:57,